Tuesday, January 20, 2009

Pink Flower

If i have to choose between loving you, and breathing. I would use my last breath to say I love you.

Madalas, ang isang relationship ay nagsisimula sa ligawan. Ang problema nga lang sa isang ligawan. Madalas may naliligaw.

Di ako marunong manligaw. Sakit ko na ata to simula pa nung nalaman ko sa sarili ko na babae pala ang gusto ko. Akala ko kasi nung bata pa ako, walang gender gender. Depende sa isusuot mo yung kasarian mo. Eh madalas akong pagsuotin ng panty ng nanay ko dati. Nagpapahulugan kasi sya ng mga damit pambabae nung bata pa ako. Madalas ko rin na kalaro nung bata ako eh mga babaeng kapitbahay namin. Sa ngayon pag nakikita ko nga sila napapaluwa na yung mga mata ko.

Torpe daw ako sabi nung babaeng dapat liligawan ko nung 1st sem, 1st year. Parang wala lang sakin nung sinabi nya yun. Di ko naman alam meaning nun e. Akala ko pa nga compliment. Naaalala ko pa nga nung nagtangka akong manligaw sa crush ko nung 4th year high. Halos naubos yung buong lunch break namin bago ako makapagsalita sa harap nya at sabihin yung dapat kong sabihin. Ayun sa bandang huli, nauwi sa panghihiram ng notebook yung usapan akala nya kasi nagjo-joke lang ako. Nauutal ako. Napipipi. Parang may epilepsy yung dila ko na kusang nagwawala sa tuwing kakausapin ko yung crush ko. Kaya ang madalas na nangyayari. Di ko nasasabi yung gusto kong sabihin. Sira yung dialogue na matagal kong napraktis sa harap ng salamin sa cr.

Bakit nga ba nauso pa yung ligawan? Di ko nga rin alam kung sino yung nagpauso ng salitang yan. Masyado bang malinaw ang direksyon nila kaya kelangan pang man-ligaw? Nagsisimula ba ang pag-usbong ng damdamin pag sinabi nung lalaki na "Pwede bang manligaw?" Minsan mas maganda pa nga yung walang ligawan na nangyari. Yung bigla na lang na bumulong yung puso nila na "mahal kita at mahalaga ka sakin." Ang importante naman sa isang relationship eh pareho nyong alam sa isa't isa yung tunay nyong nararamdaman. Di rin mahalaga yung date kung kelan kayo naging kayo. Ang mahalaga, kayo pa rin hanggang ngayon. At alam nyong bukas ay magiging kayo pa rin. Di ba?

"Kung bola ka at basketball player ako, matatanggal ako sa varsity team namin. Lagi kasi kitang nami-miss"

Masarap yung pakiramdam ng kasama mo yung taong mahal mo. Yung tipong kahit nagkakitaan naman kayo nung nakaraang linggo eh excited ka pa ring makita sya sa araw na toh. Iba yung pakiramdam, di tulad ng kasama mo yung kina-starstruckan mong tao. Pag kasama ko yung kina-starstruckan ko, pakiramdam ko high ako. Lagi akong overdose sa ka-gandahan nya. Minsan naman nabibitin lalo na kung di ko sya nakasama ng matagal o makausap man lang. Pag yung taong mahal mo yung kasama mo, parang every moment sakto lang. Sapat na para kumpletuhin yung araw mo. Kahit di ka na nagtanghalian at hapunan, pakiramdam mo naka-limang sachet ka ng extra joss. Yung paglukso ng dugo na hindi sobra, hindi rin kulang. Hanggang ngayon nga hirap pa rin akong i-describe. Ang mahalaga, nararamdaman ko pa rin sya hanggang bago ako matulog at sa palagay ko may hang-over pa rin ako pag-gising ko..

LSS

Tantananant-tananant-tananananan-tanan-tananant-tanananananan-tantantantantantannn- George Winston's Canon in D

Ewan ko, hanggang ngayon siguro may hang-over pa rin ako nung last time ko syang nakita. Sabi nila, makakarinig ka daw ng bells na nagri-ring o music na patuloy na magp-play sa tenga mo once na makita mo na yung taong magpapatibok ng puso mo. Kumbaga parang theme song sa isang pelikula na automatic na isasalang pag romantic na yung scene? Sa sitwasyon ko. Wala akong narinig na ganun. Madalang din kasi akong maglinis ng tenga. Para sakin kasi, bawat salitang naririnig ko sa kanya eh parang nota ng piano na nagbibigay musika sa araw ko. Madalas pa nga nae-LSS pa ako e. Napapakanta ako kahit walang lyrics.

Ang akala ko dati ayos na ako sa sitwasyon ko. Patingin-tingin. Yung tipong wala akong karapatang mag-selos. Stay-foot lang kumbaga. Mahirap pala yung ganun. Minsan, kahit kaya ng isip mo. May pagkakataon pa rin na bumibigay naman yung puso. Mabigat sa pag-hinga.

I never wished for someone who would offer me the moon and the stars, just someone to lay down with and watch them is enough

Pambabae yang quote na nakita ko. Gusto ko sanang i-revise na maging panlalaki kaso dinudugo yung utak ko eh. Simple lang pero maganda. Sapat na para kiligin yung makakabasa. Masarap din palang malaman na hinahanap ka rin nung taong mahal mo. Yung tipong nami-miss ka din pala nya? Ang akala ko kasi ako lang yung naghahanap lagi. Parang nagta-trampoline yung puso ko nung mga panahong iyon. Ang masama lang parang na-overdose na ata ako. Hanggang ngayon kasi naghahanap pa rin ako ng eraser para lang mabura yung ngiti sa mga labi ko..

Monday, November 24, 2008

Kodak

Love is blind kaya walang Love at first sight

Love is unconditional daw. Kung sino yung lagi mong kasama, sino yung nakikita mong nagca-care, yun yung madalas mong mahulugan ng loob. Kaso in some point napapagkamalan nating love yung simpleng infatuation o paghanga sa isang tao.

Pero bakit nga ba maraming kakaibang bagay ang nangyayari pag ang isang tao ay in-love?

Once daw na in-love ang isang tao ay nagkakaroon ng kakaibang behavior ang cells sa katawan nila at yun ay ang karaniwang nagiging responsable sa pagkontrol sa heartbeat, feelings, at mindset nito. Ito ang pinakadahilan kung bakit madalas di makakain, di makatulog, at laging tulala ang isang taong nabiktima nito.

"When you are in Love you can't fall asleep because reality is better than your dreams."

Sabi nila, ang love daw ay parang picture. Nade-develop. Yang yung fact na hindi ko agad nalaman nung High School ako. Wala naman kasing subject na Romance dati e. Kung alam ko lang sana, edi dinaan ko sa hatid pag uwian yung crush kong babae noon. Sana nagkaroon na rin ako ng High School Love at babaeng sosolohin ko nung JS Prom.

Yan ang problema ko ngayon. Mali ata yung camera na nagamit ko para madevelop tong nararamdaman ko. Sana pala digital na lang yung ginamit ko para print na lang agad, pwede pang i-Adobe. Masakit palang makitang nasasaktan yung taong mahal mo. Kung gaano kasakit yung nararamdaman niya, triple nun salo mo. Mahirap kasing tanggapin yung katotohanan na wala kang magagawa para mapawi ng tuluyan yung sakit. Sinubukan ko na ngang iminom ng pain reliever kaso di naman ako hiyang.

Ang Love daw, nakakahawa. Mabilis kumalat ang epidemya. Pero di tulad ng sore eyes o bulutung tubig. Bago mo pa malaman, nahawa ka na pala..