Wednesday, February 11, 2009

Bitter & Sweet

"ang pag-ibig parang ulan.. kung kelan hindi ka handa tsaka naman bubuhos.. kahit anung tago mo mababasa ka pa din.. ang masaklap kung kelan nag-eenjoy ka na, tsaka titila at mawawala.."

sino ba naman kasing nagsabi sayong magpabasa ka sa ulan?

eh malay ko bang bubuhos yun? eh biglaan nga!

edi sana naghanap kang masisilungan.. pwede ka din naman sanang magdala ng payong, kinakalimutan mo lang..

bakit di ka pa ba naulanan dati?

uhm..

ano?

naulanan na din.

eh ayun naman pala eh!

wala ka namang mapapala sa ulan na yan eh. sakit lng mkukuha mo. sisipunin ka lang!

eh ano naman, kaya nga may gamot eh. tsaka andun na ako, in-enjoy ko na lang

nag enjoy ka nga ba?

oo, kaso nung enjoy na bigla nang tumila e. sinubukan kong mag-rain dance kaso di na bumalik..

kitam mo na! sakit lang makukuha mo dyan sa ulan na yan!

eh, ano naman kung tumila na? pwede pa naman ako magantay ng next na ulan diba?

eh kelan pa ulit uulan? pag magaling ka na dyan sa sakit mo? tapos anong gagawin mo? papaulan ka ulit, tas magkakasakit ulit? kung ako sayo, mag-stay na lang ako sa bahay. at least di ako mababasa ng ulan.

okey lang magkasakit ulit, basta ma-enjoy ko lang yung ulan. siguro sapat na din yung buhos nun para alisin yung sakit na nakuha ko nung nakaraang ulan diba?

basta ako, dito n lng sa bahay. Wala akong panahon magtampisaw sa ulan na sinasabi mo

asus, makikita mo, magpapaulan ka din.

magpapayong ako!

liliparin yung payong mo..

kapote!

di japorms..

sisilong..

matatalsikan ka din..

amf!

hachooo!

ayan! sinipon ka na!

hehe, oo nga eh..

eto gamot inumin mo na, tapos pahinga ka na lang..

pero pagkatapos naman ng ulan diba may rainbow naman?

uhm, oo.. pero.. pahinga ka na nga!

hehe, sige salamat. pahinga na muna ako

sige ingats xD

Tuesday, January 20, 2009

Moon Venus Jupiter

Last December pa tong entry na toh. Transfer ko lang dito sa blogspot xD


Love is blank___


Maraming quotes na akong nababasa tungkol sa love. Pero ngayon di ko alam kung anong quote yung mage-explain sa nararamdaman ko. Parang no word can explain how i feel. Di naman siguro mahalaga kung pano mo sasabihin yun eh. Ang mahalaga, kung pano mo yun ipadadama..

Di ko alam kung ako lang talaga o ako na talaga. Sabi nila, pag masaya daw ang isang tao. Pakiramdam nya lahat ng nasa paligid nya eh masaya na din. Yung tipong nakangiti lahat? Kaya siguro nung gabing yun eh nakita ko rin na nakangiti yung langit. Parang eksena sa isang pelikula, may mga ibon pa nga na extra eh.

Ang alam ko eh next week pa yung birthday ko. At mas lalong alam ko na ilang linggo pa bago dumating yung pasko. Di naman ako naging sobrang bait ngayon taon na toh para mabigyan ni santa ng magandang regalo, kaso napaaga pa nga ata yung dating nito. Sabi ko nung araw na yun sa sarili ko, makita ko lang sya ok na sakin. Kahit pagdating na pagdating ko sa meeting place pagkatapos ko syang makita, alis na. Kaso nung nakita ko sya, parang ayoko nang mawala pa sya sa paningin ko. Huminto yung oras ko nung mga panahong iyon. Kung yun man yung birthday gift para sakin, sobra sobra. Iba yung pakiramdam na alam mong gusto ka rin pala nyang makasama. Yung tipong alam mo na komportable syang kausap ka.

Hanggang ngayon di ko pa rin alam kung pano buburahin yung ngiti sa labi ko. Hindi ko rin alam kung pano sasabihin kung gaano ako kasaya kasi naging part sya nitong buhay ko, at alam kong sa susunod na mga araw eh magiging part pa rin sya nito. Sa ngayon, ang tanging problema ko na lang ay kung san hahanap ng translator na pwedeng magtranslate kung anong tong sinisigaw ng puso ko..

xD

3 word phrase

"English phrase. 3 words. Nagsisimula sa buntung hininga.."

Minsan nagkakwentuhan kami magkakaibigan. "Bakit kaya ang hirap sabihin ng salitang I LOVE YOU lalo na dun sa mga mahahalagang tao sa buhay mo?" Nagtalo pa nga kaming lahat at nahati kami sa dalawang grupo. Sa panig ng lalaki, lahat kami kontra. Yung mga babae naman pakiramdam ko kinikilig lang talaga kaya gustong nakakarinig ng salitang yon. Dahil sa ayoko din namang magpatalo humirit ako, "ang korni naman kasi." Bakit mo pa sasabihin kung pwede mo namang iparamdam? Nanay ko nga di ko nasasabihan ng I LOVE YOU kahit minsan eh. Tawanan na lang kami pagkatapos..

Sometimes, may mga pagkakataon na kahit gaano mo iparamdam sa isang tao yung gusto mong iparamdam, di pa rin nila yun mai-interpret o kaya naman inaantay nilang marinig pa rin yung phrase na yun. Kelangan mo rin pala talagang sabihin sa kanila yun para mas maging convincing. Para makita ba yung sincerity. Action speaks louder than words. Yan lagi yung motto na sinasabi ko. Kaso, at the same time nagiging excuse ko na rin pala sya. Madaling magsabi ng mahal kita, i love you, 143, alam nyo, atbp. pagdating sa chat at pagsulat. Parang nabo-boost kasi yung confidence pagdating sa ganun. Kumbaga may multiplier. Kaya siguro nauso yung love letters nung panahon ng lolo ko. Sa sitwasyon ko, maraming bigas pa ata akong kelangang kainin para makaipon courage na yun at masabi yun nang harapan. Bilib ako dun sa mga taong may lakas ng loob para maglabas ng boses sa kanilang vocal chords para sabihin yung mga salitang yun.

Nung nasa High School pa ako, madalas kong mapagkamalang love yung simpleng infatuation. Nare-realize ko lang yun pagkatapos kong mapagisip-isip na na-cutan lang pala ako sa kanya dahil ang cute ng kanyang smile at ang sexy ng katawan nya. Never akong nabigyan ng payo ni tatay tungkol sa panliligaw. Never din naman kasi akong humingi ng payo, kaya ayun natapos ang pagiging HS ng wala akong napasukang romantic relationship. Nahihiya din kasi ako kay tatay, pakiramdam ko kasi pagt-tripan lang ako nun o kaya naman iisipin lang na baka manghingi ako ng dagdag allowance pan-date.

Mahilig ako sa mga love story na movie. Lalo na yung may mga cute na koreana. Hanggang ngayon nga may hang-over pa rin ako nung napanood ko kagabi. Kaya nga siguro napasulat ako ng tungkol sa love ngayon. Iba talaga yung pakiramdam. Blank. Always unpredictable. Yung pag tipong wala sya sa tabi mo, parang kumakarambola lahat ng thoughts na nasa isipan mo. Andaming tanong. Talo pa ang entrance exam sa college. Sya ang peace of mind mo. Gusto mong malaman yung iniisip nya. Kapag may problema sya, gusto mong tulungan syang i-resolve yun. Mas gusto mong lagi syang masaya. Kaso, dumating na pala ako sa point na parang sobra na. Nakalimutan kong may sariling buhay din pala ako. At may sariling buhay din pala sya. May sari-sarili kaming problema na kelangang maresolba mag-isa. Mga personal na bagay ba? Sa ngayon sana maresolba ko na rin yung sarili kong problema..

Sa wakas nasabi ko din ng may boses yung 3 word phrase na gusto kong sabihin. Dala ata yun ng adrenaline rush. Sa mga huling sandali nun wala pa rin ako sa ulirat ko. Mas mabuti na rin siguro yun kaysa wala. Pero sa totoo lang, pagkatagal tagal kong pinraktis yun. Nasa byahe pa lang ako nagiisip na ako kung tagalog ba o english. Gusto ko pa nga sanang french kaso di ko naman alam kung ano un sa french. Gusto ko nga rin sana na may fireworks at confetti. Sana dumating yung moment na buong lakas ko nang masasabi yun. Hindi yung pagkakataon na dala ng adrenaline rush o biglang buga na lang pagkatapos magmumog. Sana mabasa mo to. At kahit nakasulat lang to ipapangako ko sayo na darating din yung pagkakataon na masasabi ko sayo na I LOVE YOU.