"Love makes the world go round. "
Isipin mo na lang kung walang love, edi sana walang valentines. Malulugi yung mga farm ng roses. Hindi cool ang red sa February. Hindi nagee-exist si kupido. Walang live show sa Luneta. At baka nabuo ka dahil lang sa gusto ng magulang mo magparami ng population ng mundo.
Bakit nga ba ang hilig natin sa mga love story na pelikula at telenobela? Pero pag naging action o kaya naman heavy drama, bigla na lang ayawan na. Kasi lahat tayo naghahanap ng romantic na love story ng buhay natin.
Kung loveless ka, hindi naman masamang hanapin yung love, kaso wag mo lang paabutin sa point na natuon na lahat ng atensyon mo sa paghahanap lang nun. Malay mo sa sobrang paghahanap mo, di mo mapansin nasa tabi mo na lang pala. Marami namang forms of love eh. Family, God, friends, pet o kahit san mo pa gusto yan ilagay. Kung gusto mo mahalin mo pa yung kapitbahay mo eh.
Love comes in the most unexpected way. Pwedeng galing sa langit, pwedeng galing sa ilalim ng lupa. Pwede din namang bigla na lang bubulaga. Kahit gustuhin mo sanang maging pang mtv ng isang kanta yung mga eksena, may pagkakataon pa din na magiging parang episode ng WOW mali yung magiging screenplay nito.
Pero, bakit nga ba pag love na ang pinaguusapan eh masyado nang affected lahat ng tao? Kumbaga nakukuha agad yung atensyon nila, pwera na lang siguro dun sa mga bitter, man-hater, o kaya naman gusto nang tumandang binata or dalaga. Simple lang, kasi lahat tayo marunong umibig.
Love someone na parang yun na yung last chance mo. Pag nakita mo na sya, wag mo nang pakawalan. Kung pupusta ka lahat-lahatin mo na. Malay mo, maka-jackpot ka pa. Kaso sabi nila, bago ka magmahal ng iba, mahalin mo muna yung sarili mo. Magtira ka naman daw kahit konti ba? Pwede mo naman sigurong ipusta lahat eh, wag lang biglaan. Pabarya-barya lang. Kung sakaling butata, at least may next na pamusta ka pa..
Friday, May 1, 2009
Luneta
Posted by Cof E. Bean at 9:11 AM 0 comments
Labels: insomia
Wednesday, February 11, 2009
Bitter & Sweet
"ang pag-ibig parang ulan.. kung kelan hindi ka handa tsaka naman bubuhos.. kahit anung tago mo mababasa ka pa din.. ang masaklap kung kelan nag-eenjoy ka na, tsaka titila at mawawala.."
sino ba naman kasing nagsabi sayong magpabasa ka sa ulan?
eh malay ko bang bubuhos yun? eh biglaan nga!
edi sana naghanap kang masisilungan.. pwede ka din naman sanang magdala ng payong, kinakalimutan mo lang..
bakit di ka pa ba naulanan dati?
uhm..
ano?
naulanan na din.
eh ayun naman pala eh!
wala ka namang mapapala sa ulan na yan eh. sakit lng mkukuha mo. sisipunin ka lang!
eh ano naman, kaya nga may gamot eh. tsaka andun na ako, in-enjoy ko na lang
nag enjoy ka nga ba?
oo, kaso nung enjoy na bigla nang tumila e. sinubukan kong mag-rain dance kaso di na bumalik..
kitam mo na! sakit lang makukuha mo dyan sa ulan na yan!
eh, ano naman kung tumila na? pwede pa naman ako magantay ng next na ulan diba?
eh kelan pa ulit uulan? pag magaling ka na dyan sa sakit mo? tapos anong gagawin mo? papaulan ka ulit, tas magkakasakit ulit? kung ako sayo, mag-stay na lang ako sa bahay. at least di ako mababasa ng ulan.
okey lang magkasakit ulit, basta ma-enjoy ko lang yung ulan. siguro sapat na din yung buhos nun para alisin yung sakit na nakuha ko nung nakaraang ulan diba?
basta ako, dito n lng sa bahay. Wala akong panahon magtampisaw sa ulan na sinasabi mo
asus, makikita mo, magpapaulan ka din.
magpapayong ako!
liliparin yung payong mo..
kapote!
di japorms..
sisilong..
matatalsikan ka din..
amf!
hachooo!
ayan! sinipon ka na!
hehe, oo nga eh..
eto gamot inumin mo na, tapos pahinga ka na lang..
pero pagkatapos naman ng ulan diba may rainbow naman?
uhm, oo.. pero.. pahinga ka na nga!
hehe, sige salamat. pahinga na muna ako
sige ingats xD
Posted by Cof E. Bean at 1:06 AM 0 comments
Labels: Onions
Tuesday, January 20, 2009
Moon Venus Jupiter
Last December pa tong entry na toh. Transfer ko lang dito sa blogspot xD
Love is blank___
Maraming quotes na akong nababasa tungkol sa love. Pero ngayon di ko alam kung anong quote yung mage-explain sa nararamdaman ko. Parang no word can explain how i feel. Di naman siguro mahalaga kung pano mo sasabihin yun eh. Ang mahalaga, kung pano mo yun ipadadama..
Di ko alam kung ako lang talaga o ako na talaga. Sabi nila, pag masaya daw ang isang tao. Pakiramdam nya lahat ng nasa paligid nya eh masaya na din. Yung tipong nakangiti lahat? Kaya siguro nung gabing yun eh nakita ko rin na nakangiti yung langit. Parang eksena sa isang pelikula, may mga ibon pa nga na extra eh.
Ang alam ko eh next week pa yung birthday ko. At mas lalong alam ko na ilang linggo pa bago dumating yung pasko. Di naman ako naging sobrang bait ngayon taon na toh para mabigyan ni santa ng magandang regalo, kaso napaaga pa nga ata yung dating nito. Sabi ko nung araw na yun sa sarili ko, makita ko lang sya ok na sakin. Kahit pagdating na pagdating ko sa meeting place pagkatapos ko syang makita, alis na. Kaso nung nakita ko sya, parang ayoko nang mawala pa sya sa paningin ko. Huminto yung oras ko nung mga panahong iyon. Kung yun man yung birthday gift para sakin, sobra sobra. Iba yung pakiramdam na alam mong gusto ka rin pala nyang makasama. Yung tipong alam mo na komportable syang kausap ka.
Hanggang ngayon di ko pa rin alam kung pano buburahin yung ngiti sa labi ko. Hindi ko rin alam kung pano sasabihin kung gaano ako kasaya kasi naging part sya nitong buhay ko, at alam kong sa susunod na mga araw eh magiging part pa rin sya nito. Sa ngayon, ang tanging problema ko na lang ay kung san hahanap ng translator na pwedeng magtranslate kung anong tong sinisigaw ng puso ko..
xD
Posted by Cof E. Bean at 10:44 AM 0 comments
Labels: em//o