Untitled Blog Site

..

2009-05-17T05:58:00.000-07:00

Arrrggghhh!!

Raaaahhhh!!

Roooaaarrr!!

GGrrraaaawwww!!

Naaaburido ako ngayon!!

Ewan ko ba?

Siguro kasi dahil nawala yung pambili ko ng merienda o kaya naman..

Dahil sa buhok ko?

Papagupit na nga ako :>

Baseball

2009-05-11T11:27:00.001-07:00

Ngayon ko lang to nagawa sa tanang buhay ko. At pinapangako kong ngayon ko lang naranasan ang bagay na toh. Hindi ko alam kung pwede ko bang ipagmalaki o itatago ko na lang ba ito hanggang sa aking pagtanda. Ngunit dahil sa labis na pagkabagabag ng aking kalooban na baka magmulto sila sakin, ibabahagi ko na lang sa inyo ang aking karanasan. Para kung sakaling may mangyari sakin, ay may nakakaalam ng aking storya.

Masaya akong nakaharap sa computer nang mangyari ang krimen na yun. Nagdo-download ako ng mga laro, nag-gagala sa internet at tumitingin na din ng video sa youtube nang may napansin akong kumaluskos sa bintana ng aking kwartong kinalalagyan. Di ito gaanong kalayuan sa pwesto ng computer na kinalalagyan ko kaya narinig ko kaagad ang dahan dahang kaluskos ng paa ng dumaan. Ngunit dala na din ng antok, inisip ko na lang na sa video lang ng aking pinapanuod ang narinig kong kaluskos.

Maya't maya, nakarinig ulit ako ng mga alikuskos na tila galing na naman sa paa. Di ko na pinalampas ang pagkakataong yun at tumayo na ako sa aking kinalalagyan. Liningon ko ang pwesto na pinaghihinalaan kong pinanggalingan ng tunog. Sa paglingon ko, nagulantang ako ng may nakita akong nakapwesto sa higaan ko at akmang may gagawing masama. Maitim sya. Kulay brown na halos ang panlabas nyang kulay at maiitim ang kanyang mga mata. Nagkatinginan kami. Eyes to eyes. Hinihintay ko na lang na kumurap sya para makagawa ako ng isang malupit na hakbang. Nang akmang susunggab na sya sakin, tila ba may AI na nakaprogram sa katawan ko at dinampot ang sandatang nakabalandra sa aking bandang paanan. Nang tumalon sya paabante sa akin ay hinampas ko sya na tila isang bola ng baseball at humandusay sya sa sahig. Gusto kong sumigaw nang mga panahong iyon ngunit walang boses na lumalabas sa aking bibig. Nangyari ang lahat ng iyon sa loob lamang ng ilang segundo. Grabe ang kabog ng dibdib ko ng panahong iyon. Kakaiba ang pakiramdam nang makita ko syang mahilo-hilo sa sahig. Natulala ako ng ilang segundo. Hindi ko alam kung mangingibabaw ang pagkamangha o takot dala ng aking krimen na ginawa. Tinignan ko ulit ang nakahandusay na katawan nya. Gumagalaw galaw pa ang paa nya. Nagdalawang isip pa ako kung gagawin ko ang susunod na hakbang ngunit dala ng takot ay tinuluyan ko nang wakasan ang kanyang buhay.

Sinuot ko ulit ang sandatang aking ginamit panghampas sa kanya. May silbi pa rin pala yun kahit nakanganga na. Hindi ko alam kung itutuloy ko ba o hahayaan ko na lang syang pumanaw sa cerebral hemorage na dulot ng aking pagkakahambalos gamit ang aking tsinelas. Nagdilim na ang paningin ko ng makita kong gumagalaw pa ang paa nya. Agad ko syang inapakan sabay takip ng tenga para di na marinig ang talsik ng kanyang laman. Natulala ako, pakiramdam ko babalikan ako ng kaluluwa nya. Paulit ulit na bumabalik sa pakiramdam ko ang anim nyang paa at brown nyang pakpak. Baka balikan ako ng isang libo nyang kamag-anakan.

Sa ngayon, napagtanto ko na dapat ay nagsasara pala ako ng bintana para hindi ako pasukin ng ganung nilalang..

...

2009-05-10T03:19:00.001-07:00

Mahigit 2 years na din nung huling kita ko sa kanya,

Sya ang unang babaeng dahilan kung bakit may heartbeat ako..

Kaso di sya yung unang babaeng sinabihan ko ng "Mahal Kita"

Kaya ngayong araw na toh..

Binabati kita..

Maligayang Araw ng Ina :)

Antioxidants

2009-05-09T07:17:00.000-07:00

Ang pag-ibig parang paginom lang ng kape yan eh..

hahawakan mo ng tama lang ang tasa, yung tipong hindi masyadong mahigpit at hindi rin masyadong magaan kasi baka mabitawan. tapos dahan dahan mong iinumin. di pedeng agad agad kasi baka mapaso yung dila mo. kaso di mo din pedeng iwan lang at hintaying lumamig dahil baka mawalan na din ng lasa..

nakainom ka ng kape noh?

hehe, hindi naman..

ayoko ng kape!

bakit naman?

nakakaadik yun eh

pwede ka namang maghinay-hinay lang sa pag-inom diba?

kahit na, pag nagustuhan mo na yung pag-inom, maya't maya di mo na mapipigil yung sarili mo na magtimpla..

bakit na-adik ka na ba dati sa kape?

...

do you know that coffee has more antioxidants than green tea? antioxidants can help prevent aging..

anak ng tokwa! ano ka commercial?

haha, tara coffee shop na nga lang tayo

ayoko nga ng kape!!!

libre ko

TARA!!

..

2009-05-07T09:40:00.000-07:00

Parang ibang tao ako.

Parang may sumapi sakin na kung sino.

Parang papanaw na ako bukas makalawa.

Bakit ba ang bait ko nitong mga nakaraang araw?

Bakit ba ang sipag ko ngayon?

Siguro, dahil dun sa footlong na nakain ko -_-

...

2009-05-05T09:42:00.000-07:00

Sa di maipaliwanag na kadahilanan, gusto kong mapanuod ulet ang "My Sassy Girl". Ewan, na-miss ko lang siguro talaga si Dianne. Kaya yung korean na chix na lang yung pagnanasahan ko.. waaaa! O.O

merlion

2009-05-03T08:17:00.001-07:00

Ayun wala na siguro. Kung sa bagay thankful ako sa destiny kasi nagkaroon ako ng chance makasama sya.

Masyado lang talagang malayo ang Singapore. Sabi ko na nga ba eh, kaya mainit yung dugo ko dun sa Merlion na yun. Darating yung araw na aagawin nya yung crush ko! Haha, miss ko na din sya. At a certain point of my life, narealize ko na yung word na "regret". Akala ko nga di na yun part ng dictionary eh.

Ilang gabi na akong nanaginip ng tungkol sa Singapore! Yung building na may blue na ilaw. Haha, parehong spot. Parehong scenario. Ewan, siguro wala lang akong ibang maisip kaya puro merlion ang inaatupag ko..

32 days

2009-05-02T09:22:00.000-07:00

"True love doesn't have a happy ending, because true love never ends. Letting go is one way of saying I love you." -unknown

Mahigit one month na din pala after nang nangyari lahat. Ewan ko, siguro nga lipas na yung sakit. Brain cells ko na lang ata yung nage-emo.

Naglinis ako ng treasure box ko. Ewan ko ba kung bakit? Ang alam ko dapat natulog na agad ako dahil sa mahabang paglalakad sa megamall na nagtransform sa divisoria kanina lang dahil sa SALE! Badtrip, wala akong pera! Epekto na rin siguro nung cobra na binili ko dun sa tindahan. Ang totoo napilitan lang ako bumili kasi chix yung bantay.

Ewan ko kung anong meron dun sa treasure box ko. Eh puro lang naman ticket ng bus yun at resibo ng store na pinagbilhan namin ng pagkain. Siguro yun na lang yung treasure na maitatago ko para maibalik yung memories. Hanggang ngayon, nakakaramdam pa din ako ng lungkot pag naaalala ko. Akala ko madali mag-let go, madali lang palang sabihin. Siguro kulang pa ang isang buwan para tuluyang mawala yung sakit.

Antayin ko na lang maglaslas yung emong brain cells para tuluyan nang mawala yung bitter side -_-

Last na rin siguro toh ng ka-emohan ko.

Haha! Sa ngayon maglalaba na lang muna ako, wala na akong masuot..

Hug and Buzz

2009-05-01T09:53:00.000-07:00

Pano kung ALIEN ako na galing sa ibang planeta tas wala akong ibang emotion.. paano mo sakin ide-define yung love?

uhmm.. sasabihin ko sayo, "niong niong niong"

anak ng tokwa!

haha, bakit ikaw pano ba?

hmm, yayakapin kita..

Dream Catcher

2009-05-01T09:51:00.000-07:00

"Love is like a roller coaster, yung parang sa EK. Minsan nga lang stucked-up.."

Madalas pag sumasakay ako ng rides, sumisigaw lang ako ng patawa para maitago yung takot. Hehe, akala tuloy nila wala lang sakin yung ganung taas. Gusto kong sumasakay sa matataas na rides. Ang sarap ng pakiramdam na naco-conquer mo yung fears mo. Minsan ang best na solusyon para mawala yung takot eh yung pagtili. Pagsigaw. Paglabas ng lahat ng iyon sa kawalan. Ganun kasi yung madalas kong gawin. Pagkatapos tuloy ng rides, parang naiwan sa inuupuan yung boses ko.

Minsan, mas pinipili ng isang tao na itago yung nararamdaman. Yung tipong ok lang sa kanya kahit damdamin nya ng husto lahat ng sakit na nararamdaman nya. Sabi nila, pag lumuluha daw ang isang tao. Nacoconvert sa teardrops yung emotions na di kayang i-handle ng puso. Pag sobrang lungkot na ng isang tao, pagkatapos nyang umiyak ng sobra-sobra, minsan nagiging ok na sa kanya ang lahat. Nasa isip lang daw ang kalungkutan. Kaso madalas, nasusurpass ng sobrang kalungkutan yung mentality na ganun. Sa huli kinakain pa rin sya ng lungkot.

Kung mahal mo ang isang tao, hindi mo isusuko ang lahat-lahat. Hahayaan mong oras ang magpasya pero hindi mo hahayaang oras din ang magdala ng nararamdaman mo. Baka ma-late ang oras, hindi na nya maibalik yung love na dati antagal mong hinangad na dumating sayo.

"He who breaks a resolution is a weakling, He who makes one is a fool. -F.M. Knowles"

Lapit na din pala ng new year. Parang kailan lang, nagpalipas ako ng bagong taon sa bahay ng kaibigan ko. Ngayon magpapalipas na naman ako ng taon sa bahay ng iba. Daming nangyari sa taon na toh. Once, nagkakwentuhan kami nung isa kong kaibigan sa trabaho. Tinanong nya ako, "Pare, pano kung lahat ng bagay. Lahat ng nangyari in a certain part of your life eh hindi pala totoo? Lahat pala yun eh panaginip lang? Then one time magising ka, anong gagawin mo?" Inisip ko pano kung panaginip lang tong buong taon na to. Siguro kahit sumakit pa ang likod at batok ko sa kakahiga, pipilitin ko pa rin na balikan ang panaginip na yun. Maglalagay ako ng dream catcher sa ibabaw ng kama ko. Mahirap tanggapin na lahat ng nangyari na toh, lahat ng nakilala, lahat ng ligaya at lungkot na naranasan ko eh pawang katha lang ng isip ko. Hanggang ngayon siguro di pa rin ganun kasapat yung lakas ng loob na naiipon ko.

Kung pababalikin ako sa oras, babalik ako para tignan lang yung dating ako. Yung panahong wala pa akong tigyawat. Pero di ako babalik dun para baguhin yung mga nangyari. Hanggang ngayon di ko pa rin maisink-in sa utak ko yung salitang regrets. Minsan may nagsabi sakin tungkol sa destiny. Kung sakaling magbago man yung mga pangyayari. Makikilala at makikilala mo pa rin yung soulmate mo. Yung tipong, lahat ng taong nakilala ko, makikilala ko din sa ibang pagkakataon at ibang panahon. Kung sakaling ganun, di pa rin ako papayag na mairearrange lahat ng nangyari sakin. Gusto ko nang nakilala ko siya ng ganun..

Puto Bumbong

2009-05-01T09:50:00.000-07:00

Bakit kaya simbang gabi ang tawag sa simbang gabi? Eh madaling araw naman yun.

Sabi nila, pag nakumpleto mo daw yung syam na misa ng simbang gabi ng di nakakatulog, matutupad daw yung wish mo. Kahit ano pa daw yun. Kaso, hindi ako yung tao na tipong nagsisimba linggo linggo. Ang paniniwala ko kasi, as long as naniniwala ka sa kanya at nagpapasalamat ka sa pangaraw-araw ay sapat na. Minsan kasi di ko rin gusto ang ambiance sa simbahan. Di naman kasi lahat ng nagsisimba eh holy. Naaalala ko nga nung huling simba ko eh sakto misa para sa patay. Minsan na nga lang akong magsimba madami pang nagiiyakan.

Nagsimbang gabi ako nung nakaraang taon. Ang problema di ko na naman nakumpleto. Napasarap kasi yung tulog ko nung ika-7 gabi na. Tatamarin na sana ako sa ika-8 kaso tinuloy ko na rin hanggang umabot ng pasko. Maganda ang paligid pag simbang gabi. Madaming nagbebenta ng puto bumbong, bibingka, suman, tas marami ding Christmas lights. Madalas meron ding mga nanle-laser sa mukha na parang myembro ng special task force para sa misa de gallo. Madalas din marami kang makikitang magsyota na ginagawang meeting place ang simbahan tuwing madaling araw. Masarap ding nadadampian ng hamog ng umaga paglabas mo ng bahay. At pag simbang gabi, napapadalas yung pag-gamit ko sa tinatago kong jacket. Pakiramdam ko tuloy lagi akong japorms.

Pag nagsisimbang gabi ako, madalas nagaabang din ako ng mga magagandang babae. Ang problema, yung mga tipo ko eh yung mga tipong laging may kasamang magulang pag nagsisimba. Di ko tuloy matabihan pag kakanta na ng ”Ama Namin.”

Sa ngayon di ko alam kung makukumpleto ko ba yung simbang gabi. Para kasing wala na akong iba pang wish. Parang pag nagwish pa ako sobra-sobra na. Napaaga lang siguro yung dating nung mga hiling ko na di ko naman talaga hiniling. Magsisimba na lang siguro ako para magpasalamat sa lahat at para matutukan ng laser sa mukha..

Stay

2009-05-01T09:28:00.000-07:00

nawawala flash disk ko!!

hindi mo kasi iniingatan

hindi naman, mahalaga nga yun sakin eh..

kung mahalaga yun sayo, sana hindi mo hinayaang mawala

may pagkakataon lang talaga na kahit gaano kahalaga sayo yung isang bagay darating yung time na mawawala pa rin yun sayo..

hindi rin, kung mahalaga talaga sayo yun, iingatan mo yun at hindi mo hahayaang mawala sya sa tabi mo.

minsan, mas pinipili ng isang tao na umalis hindi dahil sa gusto lang nila. alam kasi nila na kung mag-stay pa sila, lalo lang magiging komplikado yung sitwasyon. hindi naman kasi yun ganun kadali lalo na kung di yun naiintindahan ng mga tao sa paligid mo lalo na yung taong iiwan mo.

sino ba naman kasi nagsabi sayo na umalis ka? bakit di mo subukang mag-stay na lang muna. baka masyado ka lang maraming iniisip kaya ka nagkakaganyan.

“Pakawalan mo yung mga bagay na nakakasakit sa iyo kahit na pinasasaya ka nito. Wag mong hintayin ang araw na sakit na lang ang nararamdaman mo at iniwan ka na ng kasiyahan mo.”- Bob Ong

kung pakakawalan mo agad yung bagay na yun, parang sinabi mo na din na magpapaiwan ka na agad sa kasiyahan mo. ayos lang kahit mag-stay ako. ang mahalaga sakin, nakapiling ko yung kasiyahan na yun kahit sa maiksing panahon na binigay sakin.

tanong, siya ba masaya sa piling mo? mag-stay ka pa rin ba kahit na pinaparamdam nya sayo na umalis ka na? kung alam mong iiwan ka din pala nung kasiyahan na yun, bakit patatagalin mo pa? lalo mo lang pahihirapan yung sarili mo na mag-let go pag nataon.

pano mo naman nasabi na hindi sya masaya sa piling ko? ang mahalaga sakin ngayon eh mag-stay lang ako sa tabi nya. gusto ko syang bantayan para kahit pano malaman nya na mahalaga sya sakin, poprotektahan ko sya at di ko kayang mawala sya..

hmm..

...

nasan na ba kasi yung flash disk ko?!!

aba ewan ko sayo!

hmm, ang alam ko nasa computer mo lang yun eh..

waa! eh puro virus yun ah!!

hehe..

anak ka ng tokwa!

3 Wheels

2009-05-01T09:27:00.001-07:00

bike!

oh anong meron sa bike?

uhm..

ang love parang pagba-bike, sa simula gusto mong matuto.. para maranasan mo kung ano yung sayang dala nito sa tuwing sasakay ka. kahit masaktan ka minsan o kahit madalas pa yan, di ka titigil hanggang di mo nakukuha yung tamang paraan para magbike..

kaso.. minsan, pag may nakita kang na mas higit sa bike, kinakalimutan mo yung paghihirap na naranasan mo para lang matuto ka.. parang biglang wala na lang? parang ganun..

uhm, di naman ibig sabihin na tinatabi mo yung bike eh kinakalimutan mo yun diba?

uhm..

pwede ding inaalagaan mo kasi yun, ayaw mong masira yun kakagamit mo.. o kaya naman naghahanap ka ng mas magandang kalsada para mas maenjoy mo yung pagsakay..

eh pano mo maaapreciate yun kung di mo naman sasakyan? kung matibay yang bike mo, kahit saang kalsada mo yan ilagay, di yan masisira!

kahit na, mas maganda pa rin kung aalagaan ko..

oo na, sabihin na nating inaalagaan mo. kaso darating pa rin yung pagkakataon na kahit sa magandang daan mo pa yan i-pedal, may mga lubak ka pa rin na madadaanan.

magiingat ako! di ako magpepedal ng masyadong mabilis. ayokong dumating sa point na maaksidente ako. pag dumating yun, di lang yung bike yung masisira.. masasaktan din ako

kahit magingat ka, di mo pa rin maiiwasan yun.

maiiwasan!

hindi nga!

teka! marunong ka bang mag-bike?

tatlo gulong..

amf!

turuan mo ako?

hehe, sige ba..

sige, bukas!

uhm.. sige, tulog na muna tayo..

ahm, sige.. tulog na tayo

nyts

ingats

Luneta

2009-05-01T09:11:00.000-07:00

"Love makes the world go round. "

Isipin mo na lang kung walang love, edi sana walang valentines. Malulugi yung mga farm ng roses. Hindi cool ang red sa February. Hindi nagee-exist si kupido. Walang live show sa Luneta. At baka nabuo ka dahil lang sa gusto ng magulang mo magparami ng population ng mundo.

Bakit nga ba ang hilig natin sa mga love story na pelikula at telenobela? Pero pag naging action o kaya naman heavy drama, bigla na lang ayawan na. Kasi lahat tayo naghahanap ng romantic na love story ng buhay natin.

Kung loveless ka, hindi naman masamang hanapin yung love, kaso wag mo lang paabutin sa point na natuon na lahat ng atensyon mo sa paghahanap lang nun. Malay mo sa sobrang paghahanap mo, di mo mapansin nasa tabi mo na lang pala. Marami namang forms of love eh. Family, God, friends, pet o kahit san mo pa gusto yan ilagay. Kung gusto mo mahalin mo pa yung kapitbahay mo eh.

Love comes in the most unexpected way. Pwedeng galing sa langit, pwedeng galing sa ilalim ng lupa. Pwede din namang bigla na lang bubulaga. Kahit gustuhin mo sanang maging pang mtv ng isang kanta yung mga eksena, may pagkakataon pa din na magiging parang episode ng WOW mali yung magiging screenplay nito.

Pero, bakit nga ba pag love na ang pinaguusapan eh masyado nang affected lahat ng tao? Kumbaga nakukuha agad yung atensyon nila, pwera na lang siguro dun sa mga bitter, man-hater, o kaya naman gusto nang tumandang binata or dalaga. Simple lang, kasi lahat tayo marunong umibig.

Love someone na parang yun na yung last chance mo. Pag nakita mo na sya, wag mo nang pakawalan. Kung pupusta ka lahat-lahatin mo na. Malay mo, maka-jackpot ka pa. Kaso sabi nila, bago ka magmahal ng iba, mahalin mo muna yung sarili mo. Magtira ka naman daw kahit konti ba? Pwede mo naman sigurong ipusta lahat eh, wag lang biglaan. Pabarya-barya lang. Kung sakaling butata, at least may next na pamusta ka pa..

Bitter & Sweet

2009-02-11T01:06:00.000-08:00

"ang pag-ibig parang ulan.. kung kelan hindi ka handa tsaka naman bubuhos.. kahit anung tago mo mababasa ka pa din.. ang masaklap kung kelan nag-eenjoy ka na, tsaka titila at mawawala.."

sino ba naman kasing nagsabi sayong magpabasa ka sa ulan?

eh malay ko bang bubuhos yun? eh biglaan nga!

edi sana naghanap kang masisilungan.. pwede ka din naman sanang magdala ng payong, kinakalimutan mo lang..

bakit di ka pa ba naulanan dati?

uhm..

ano?

naulanan na din.

eh ayun naman pala eh!

wala ka namang mapapala sa ulan na yan eh. sakit lng mkukuha mo. sisipunin ka lang!

eh ano naman, kaya nga may gamot eh. tsaka andun na ako, in-enjoy ko na lang

nag enjoy ka nga ba?

oo, kaso nung enjoy na bigla nang tumila e. sinubukan kong mag-rain dance kaso di na bumalik..

kitam mo na! sakit lang makukuha mo dyan sa ulan na yan!

eh, ano naman kung tumila na? pwede pa naman ako magantay ng next na ulan diba?

eh kelan pa ulit uulan? pag magaling ka na dyan sa sakit mo? tapos anong gagawin mo? papaulan ka ulit, tas magkakasakit ulit? kung ako sayo, mag-stay na lang ako sa bahay. at least di ako mababasa ng ulan.

okey lang magkasakit ulit, basta ma-enjoy ko lang yung ulan. siguro sapat na din yung buhos nun para alisin yung sakit na nakuha ko nung nakaraang ulan diba?

basta ako, dito n lng sa bahay. Wala akong panahon magtampisaw sa ulan na sinasabi mo

asus, makikita mo, magpapaulan ka din.

magpapayong ako!

liliparin yung payong mo..

kapote!

di japorms..

sisilong..

matatalsikan ka din..

amf!

hachooo!

ayan! sinipon ka na!

hehe, oo nga eh..

eto gamot inumin mo na, tapos pahinga ka na lang..

pero pagkatapos naman ng ulan diba may rainbow naman?

uhm, oo.. pero.. pahinga ka na nga!

hehe, sige salamat. pahinga na muna ako

sige ingats xD

Moon Venus Jupiter

2009-01-20T10:44:00.000-08:00

Last December pa tong entry na toh. Transfer ko lang dito sa blogspot xD

Love is blank___

Maraming quotes na akong nababasa tungkol sa love. Pero ngayon di ko alam kung anong quote yung mage-explain sa nararamdaman ko. Parang no word can explain how i feel. Di naman siguro mahalaga kung pano mo sasabihin yun eh. Ang mahalaga, kung pano mo yun ipadadama..

Di ko alam kung ako lang talaga o ako na talaga. Sabi nila, pag masaya daw ang isang tao. Pakiramdam nya lahat ng nasa paligid nya eh masaya na din. Yung tipong nakangiti lahat? Kaya siguro nung gabing yun eh nakita ko rin na nakangiti yung langit. Parang eksena sa isang pelikula, may mga ibon pa nga na extra eh.

Ang alam ko eh next week pa yung birthday ko. At mas lalong alam ko na ilang linggo pa bago dumating yung pasko. Di naman ako naging sobrang bait ngayon taon na toh para mabigyan ni santa ng magandang regalo, kaso napaaga pa nga ata yung dating nito. Sabi ko nung araw na yun sa sarili ko, makita ko lang sya ok na sakin. Kahit pagdating na pagdating ko sa meeting place pagkatapos ko syang makita, alis na. Kaso nung nakita ko sya, parang ayoko nang mawala pa sya sa paningin ko. Huminto yung oras ko nung mga panahong iyon. Kung yun man yung birthday gift para sakin, sobra sobra. Iba yung pakiramdam na alam mong gusto ka rin pala nyang makasama. Yung tipong alam mo na komportable syang kausap ka.

Hanggang ngayon di ko pa rin alam kung pano buburahin yung ngiti sa labi ko. Hindi ko rin alam kung pano sasabihin kung gaano ako kasaya kasi naging part sya nitong buhay ko, at alam kong sa susunod na mga araw eh magiging part pa rin sya nito. Sa ngayon, ang tanging problema ko na lang ay kung san hahanap ng translator na pwedeng magtranslate kung anong tong sinisigaw ng puso ko..

xD

3 word phrase

2009-01-20T10:43:00.001-08:00

"English phrase. 3 words. Nagsisimula sa buntung hininga.."

Minsan nagkakwentuhan kami magkakaibigan. "Bakit kaya ang hirap sabihin ng salitang I LOVE YOU lalo na dun sa mga mahahalagang tao sa buhay mo?" Nagtalo pa nga kaming lahat at nahati kami sa dalawang grupo. Sa panig ng lalaki, lahat kami kontra. Yung mga babae naman pakiramdam ko kinikilig lang talaga kaya gustong nakakarinig ng salitang yon. Dahil sa ayoko din namang magpatalo humirit ako, "ang korni naman kasi." Bakit mo pa sasabihin kung pwede mo namang iparamdam? Nanay ko nga di ko nasasabihan ng I LOVE YOU kahit minsan eh. Tawanan na lang kami pagkatapos..

Sometimes, may mga pagkakataon na kahit gaano mo iparamdam sa isang tao yung gusto mong iparamdam, di pa rin nila yun mai-interpret o kaya naman inaantay nilang marinig pa rin yung phrase na yun. Kelangan mo rin pala talagang sabihin sa kanila yun para mas maging convincing. Para makita ba yung sincerity. Action speaks louder than words. Yan lagi yung motto na sinasabi ko. Kaso, at the same time nagiging excuse ko na rin pala sya. Madaling magsabi ng mahal kita, i love you, 143, alam nyo, atbp. pagdating sa chat at pagsulat. Parang nabo-boost kasi yung confidence pagdating sa ganun. Kumbaga may multiplier. Kaya siguro nauso yung love letters nung panahon ng lolo ko. Sa sitwasyon ko, maraming bigas pa ata akong kelangang kainin para makaipon courage na yun at masabi yun nang harapan. Bilib ako dun sa mga taong may lakas ng loob para maglabas ng boses sa kanilang vocal chords para sabihin yung mga salitang yun.

Nung nasa High School pa ako, madalas kong mapagkamalang love yung simpleng infatuation. Nare-realize ko lang yun pagkatapos kong mapagisip-isip na na-cutan lang pala ako sa kanya dahil ang cute ng kanyang smile at ang sexy ng katawan nya. Never akong nabigyan ng payo ni tatay tungkol sa panliligaw. Never din naman kasi akong humingi ng payo, kaya ayun natapos ang pagiging HS ng wala akong napasukang romantic relationship. Nahihiya din kasi ako kay tatay, pakiramdam ko kasi pagt-tripan lang ako nun o kaya naman iisipin lang na baka manghingi ako ng dagdag allowance pan-date.

Mahilig ako sa mga love story na movie. Lalo na yung may mga cute na koreana. Hanggang ngayon nga may hang-over pa rin ako nung napanood ko kagabi. Kaya nga siguro napasulat ako ng tungkol sa love ngayon. Iba talaga yung pakiramdam. Blank. Always unpredictable. Yung pag tipong wala sya sa tabi mo, parang kumakarambola lahat ng thoughts na nasa isipan mo. Andaming tanong. Talo pa ang entrance exam sa college. Sya ang peace of mind mo. Gusto mong malaman yung iniisip nya. Kapag may problema sya, gusto mong tulungan syang i-resolve yun. Mas gusto mong lagi syang masaya. Kaso, dumating na pala ako sa point na parang sobra na. Nakalimutan kong may sariling buhay din pala ako. At may sariling buhay din pala sya. May sari-sarili kaming problema na kelangang maresolba mag-isa. Mga personal na bagay ba? Sa ngayon sana maresolba ko na rin yung sarili kong problema..

Sa wakas nasabi ko din ng may boses yung 3 word phrase na gusto kong sabihin. Dala ata yun ng adrenaline rush. Sa mga huling sandali nun wala pa rin ako sa ulirat ko. Mas mabuti na rin siguro yun kaysa wala. Pero sa totoo lang, pagkatagal tagal kong pinraktis yun. Nasa byahe pa lang ako nagiisip na ako kung tagalog ba o english. Gusto ko pa nga sanang french kaso di ko naman alam kung ano un sa french. Gusto ko nga rin sana na may fireworks at confetti. Sana dumating yung moment na buong lakas ko nang masasabi yun. Hindi yung pagkakataon na dala ng adrenaline rush o biglang buga na lang pagkatapos magmumog. Sana mabasa mo to. At kahit nakasulat lang to ipapangako ko sayo na darating din yung pagkakataon na masasabi ko sayo na I LOVE YOU.

Puto Bumbong

2009-01-20T10:42:00.001-08:00

Bakit kaya simbang gabi ang tawag sa simbang gabi? Eh madaling araw naman yun.

Sabi nila, pag nakumpleto mo daw yung syam na misa ng simbang gabi ng di nakakatulog, matutupad daw yung wish mo. Kahit ano pa daw yun. Kaso, hindi ako yung tao na tipong nagsisimba linggo linggo. Ang paniniwala ko kasi, as long as naniniwala ka sa kanya at nagpapasalamat ka sa pangaraw-araw ay sapat na. Minsan kasi di ko rin gusto ang ambiance sa simbahan. Di naman kasi lahat ng nagsisimba eh holy. Naaalala ko nga nung huling simba ko eh sakto misa para sa patay. Minsan na nga lang akong magsimba madami pang nagiiyakan.

Nagsimbang gabi ako nung nakaraang taon. Ang problema di ko na naman nakumpleto. Napasarap kasi yung tulog ko nung ika-7 gabi na. Tatamarin na sana ako sa ika-8 kaso tinuloy ko na rin hanggang umabot ng pasko. Maganda ang paligid pag simbang gabi. Madaming nagbebenta ng puto bumbong, bibingka, suman, tas marami ding Christmas lights. Madalas meron ding mga nanle-laser sa mukha na parang myembro ng special task force para sa misa de gallo. Madalas din marami kang makikitang magsyota na ginagawang meeting place ang simbahan tuwing madaling araw. Masarap ding nadadampian ng hamog ng umaga paglabas mo ng bahay. At pag simbang gabi, napapadalas yung pag-gamit ko sa tinatago kong jacket. Pakiramdam ko tuloy lagi akong japorms.

Pag nagsisimbang gabi ako, madalas nagaabang din ako ng mga magagandang babae. Ang problema, yung mga tipo ko eh yung mga tipong laging may kasamang magulang pag nagsisimba. Di ko tuloy matabihan pag kakanta na ng ”Ama Namin.”

Sa ngayon di ko alam kung makukumpleto ko ba yung simbang gabi. Para kasing wala na akong iba pang wish. Parang pag nagwish pa ako sobra-sobra na. Napaaga lang siguro yung dating nung mga hiling ko na di ko naman talaga hiniling. Magsisimba na lang siguro ako para magpasalamat sa lahat at para matutukan ng laser sa mukha..

30 seconds

2009-01-20T10:40:00.002-08:00

Dati tumambay ako sa Trinoma. May lumapit sakin na Indian missionary then nagpritch sakin tungkol sa paniniwala nya. After nun, binigyan nya ako ng papel, sabi nya sulat ko daw kahit anong wish ko. Matutupad daw. “Peace of mind” yung sinulat ko. Gusto ko sanang isulat yung tungkol sa greenhouse effect kaso wala din namang advantage sakin. Akala ko manghihingi ng donation nung huli, pero di pala. Pagkatapos nun, wala lang. Di ko na rin ina-ssume na magkatotoo..

Bata pa ako, sobrang naniniwala na ako sa fairy, kay santa at wishes na nagkakatotoo. Naalala ko pa nga nung bata pa ako, binigyan ako nung lola ko ng sobre galing sa El Shaddai, pag sinulat ko daw yung hiling ko dun. Magkakatotoo. Badtrip nga lang, mga usyusera yung mga tita ko. Binuksan ba naman tas binasa yung nakasulat. Hanggang ngayon di pa rin nagkakatoo yung nakasulat..

Nung bata ako, madalas kong hilingin yung mga magic powers, yung pwedeng lumipad, kapangyarihan ng hangin at mind manipulation. Kaso habang tumatanda ako, unti-unti na akong nabubwisit sa mga wish list ko. Pagiging superhero pala yung pangarap ko noon.

Minsan nagwish ako na sana makita ko na yung missing puzzle nung puso ko. Nagtapon ata ako ng piso sa sapa nun. Di ko na rin maalala kung kelan yun nangyari, baka nga sa panaginip lang. Wishes are just wishes daw. May nagsabi na pag dumaan daw sa isang mahabang tunnel yung sinasakyan mo, pigilan mo yung paghinga then make a wish. Pag napiligil mo yung paghinga mo until makalabas ng tunnel, maga-grant daw yun. Kaso yung huling tunnel na nadaanan nung jeep na sinasakyan ko eh wala pang 30 seconds tapos na. Kulang pa nga yung oras na yun para sabihin yung wish ko.

Expect the unexpected. Di ko inaasahan kaso nangyari. Di ko hinanap pero nakita ko. Di ko pinlano pero nagkatotoo. Sa maiksing panahon naging part na sya nung buhay ko. Nagbigay nung reason para maexcite akong gumising kinabukasan. Nagbigay ng peace of mind pag kasama mo sya. Yung parang matagal mo na syang kilala. Masyado lang sigurong mabilis lahat nangyari kaya ngayon mukhang mabilis ding babawiin. Gusto ko sanang maging selfish kaso di ko pa rin talaga kaya. Lagi na lang "bahala ka." Kung ano man maging desisyon nya. Dun na rin ako magiging masaya. Akala ko maifi-fit ko na yung missing piece, kaso baka madelay pa ata. Sana dumating pa yung pagkakataon na mabuo ko pa sya..

Dream Catcher

2009-01-20T10:40:00.001-08:00

"Love is like a roller coaster, yung parang sa EK. Minsan nga lang stucked-up.."

Madalas pag sumasakay ako ng rides, sumisigaw lang ako ng patawa para maitago yung takot. Hehe, akala tuloy nila wala lang sakin yung ganung taas. Gusto kong sumasakay sa matataas na rides. Ang sarap ng pakiramdam na naco-conquer mo yung fears mo. Minsan ang best na solusyon para mawala yung takot eh yung pagtili. Pagsigaw. Paglabas ng lahat ng iyon sa kawalan. Ganun kasi yung madalas kong gawin. Pagkatapos tuloy ng rides, parang naiwan sa inuupuan yung boses ko.

Minsan, mas pinipili ng isang tao na itago yung nararamdaman. Yung tipong ok lang sa kanya kahit damdamin nya ng husto lahat ng sakit na nararamdaman nya. Sabi nila, pag lumuluha daw ang isang tao. Nacoconvert sa teardrops yung emotions na di kayang i-handle ng puso. Pag sobrang lungkot na ng isang tao, pagkatapos nyang umiyak ng sobra-sobra, minsan nagiging ok na sa kanya ang lahat. Nasa isip lang daw ang kalungkutan. Kaso madalas, nasusurpass ng sobrang kalungkutan yung mentality na ganun. Sa huli kinakain pa rin sya ng lungkot.

Kung mahal mo ang isang tao, hindi mo isusuko ang lahat-lahat. Hahayaan mong oras ang magpasya pero hindi mo hahayaang oras din ang magdala ng nararamdaman mo. Baka ma-late ang oras, hindi na nya maibalik yung love na dati antagal mong hinangad na dumating sayo.

"He who breaks a resolution is a weakling, He who makes one is a fool. -F.M. Knowles"

Lapit na din pala ng new year. Parang kailan lang, nagpalipas ako ng bagong taon sa bahay ng kaibigan ko. Ngayon magpapalipas na naman ako ng taon sa bahay ng iba. Daming nangyari sa taon na toh. Once, nagkakwentuhan kami nung isa kong kaibigan sa trabaho. Tinanong nya ako, "Pare, pano kung lahat ng bagay. Lahat ng nangyari in a certain part of your life eh hindi pala totoo? Lahat pala yun eh panaginip lang? Then one time magising ka, anong gagawin mo?" Inisip ko pano kung panaginip lang tong buong taon na to. Siguro kahit sumakit pa ang likod at batok ko sa kakahiga, pipilitin ko pa rin na balikan ang panaginip na yun. Maglalagay ako ng dream catcher sa ibabaw ng kama ko. Mahirap tanggapin na lahat ng nangyari na toh, lahat ng nakilala, lahat ng ligaya at lungkot na naranasan ko eh pawang katha lang ng isip ko. Hanggang ngayon siguro di pa rin ganun kasapat yung lakas ng loob na naiipon ko.

Kung pababalikin ako sa oras, babalik ako para tignan lang yung dating ako. Yung panahong wala pa akong tigyawat. Pero di ako babalik dun para baguhin yung mga nangyari. Hanggang ngayon di ko pa rin maisink-in sa utak ko yung salitang regrets. Minsan may nagsabi sakin tungkol sa destiny. Kung sakaling magbago man yung mga pangyayari. Makikilala at makikilala mo pa rin yung soulmate mo. Yung tipong, lahat ng taong nakilala ko, makikilala ko din sa ibang pagkakataon at ibang panahon. Kung sakaling ganun, di pa rin ako papayag na mairearrange lahat ng nangyari sakin. Gusto ko nang nakilala ko siya ng ganun..

Ayun, hanggang ngayon inaalala ko pa rin yung mga nangyari sa buong taon na toh. Pero isa lang yung di ko pa rin maialis sa isipan ko. Naging parte kayo ng pagkaubos ng buhangin ng glass hour ng taon kong ito. At sana, kasama ko pa rin kayong ibaliktad naman ang glass hour para sa sunod na taon ko.

Masaya ako kasi naging parte ka rin ng taon ko, ikaw ang isa sa pinakamagandang nangyari sa taon na toh..

Salamat :)

Pink Flower

2009-01-20T10:39:00.001-08:00

If i have to choose between loving you, and breathing. I would use my last breath to say I love you.

Madalas, ang isang relationship ay nagsisimula sa ligawan. Ang problema nga lang sa isang ligawan. Madalas may naliligaw.

Di ako marunong manligaw. Sakit ko na ata to simula pa nung nalaman ko sa sarili ko na babae pala ang gusto ko. Akala ko kasi nung bata pa ako, walang gender gender. Depende sa isusuot mo yung kasarian mo. Eh madalas akong pagsuotin ng panty ng nanay ko dati. Nagpapahulugan kasi sya ng mga damit pambabae nung bata pa ako. Madalas ko rin na kalaro nung bata ako eh mga babaeng kapitbahay namin. Sa ngayon pag nakikita ko nga sila napapaluwa na yung mga mata ko.

Torpe daw ako sabi nung babaeng dapat liligawan ko nung 1st sem, 1st year. Parang wala lang sakin nung sinabi nya yun. Di ko naman alam meaning nun e. Akala ko pa nga compliment. Naaalala ko pa nga nung nagtangka akong manligaw sa crush ko nung 4th year high. Halos naubos yung buong lunch break namin bago ako makapagsalita sa harap nya at sabihin yung dapat kong sabihin. Ayun sa bandang huli, nauwi sa panghihiram ng notebook yung usapan akala nya kasi nagjo-joke lang ako. Nauutal ako. Napipipi. Parang may epilepsy yung dila ko na kusang nagwawala sa tuwing kakausapin ko yung crush ko. Kaya ang madalas na nangyayari. Di ko nasasabi yung gusto kong sabihin. Sira yung dialogue na matagal kong napraktis sa harap ng salamin sa cr.

Bakit nga ba nauso pa yung ligawan? Di ko nga rin alam kung sino yung nagpauso ng salitang yan. Masyado bang malinaw ang direksyon nila kaya kelangan pang man-ligaw? Nagsisimula ba ang pag-usbong ng damdamin pag sinabi nung lalaki na "Pwede bang manligaw?" Minsan mas maganda pa nga yung walang ligawan na nangyari. Yung bigla na lang na bumulong yung puso nila na "mahal kita at mahalaga ka sakin." Ang importante naman sa isang relationship eh pareho nyong alam sa isa't isa yung tunay nyong nararamdaman. Di rin mahalaga yung date kung kelan kayo naging kayo. Ang mahalaga, kayo pa rin hanggang ngayon. At alam nyong bukas ay magiging kayo pa rin. Di ba?

"Kung bola ka at basketball player ako, matatanggal ako sa varsity team namin. Lagi kasi kitang nami-miss"

Masarap yung pakiramdam ng kasama mo yung taong mahal mo. Yung tipong kahit nagkakitaan naman kayo nung nakaraang linggo eh excited ka pa ring makita sya sa araw na toh. Iba yung pakiramdam, di tulad ng kasama mo yung kina-starstruckan mong tao. Pag kasama ko yung kina-starstruckan ko, pakiramdam ko high ako. Lagi akong overdose sa ka-gandahan nya. Minsan naman nabibitin lalo na kung di ko sya nakasama ng matagal o makausap man lang. Pag yung taong mahal mo yung kasama mo, parang every moment sakto lang. Sapat na para kumpletuhin yung araw mo. Kahit di ka na nagtanghalian at hapunan, pakiramdam mo naka-limang sachet ka ng extra joss. Yung paglukso ng dugo na hindi sobra, hindi rin kulang. Hanggang ngayon nga hirap pa rin akong i-describe. Ang mahalaga, nararamdaman ko pa rin sya hanggang bago ako matulog at sa palagay ko may hang-over pa rin ako pag-gising ko..

LSS

2009-01-20T10:36:00.000-08:00

Tantananant-tananant-tananananan-tanan-tananant-tanananananan-tantantantantantannn- George Winston's Canon in D

Ewan ko, hanggang ngayon siguro may hang-over pa rin ako nung last time ko syang nakita. Sabi nila, makakarinig ka daw ng bells na nagri-ring o music na patuloy na magp-play sa tenga mo once na makita mo na yung taong magpapatibok ng puso mo. Kumbaga parang theme song sa isang pelikula na automatic na isasalang pag romantic na yung scene? Sa sitwasyon ko. Wala akong narinig na ganun. Madalang din kasi akong maglinis ng tenga. Para sakin kasi, bawat salitang naririnig ko sa kanya eh parang nota ng piano na nagbibigay musika sa araw ko. Madalas pa nga nae-LSS pa ako e. Napapakanta ako kahit walang lyrics.

Ang akala ko dati ayos na ako sa sitwasyon ko. Patingin-tingin. Yung tipong wala akong karapatang mag-selos. Stay-foot lang kumbaga. Mahirap pala yung ganun. Minsan, kahit kaya ng isip mo. May pagkakataon pa rin na bumibigay naman yung puso. Mabigat sa pag-hinga.

I never wished for someone who would offer me the moon and the stars, just someone to lay down with and watch them is enough

Pambabae yang quote na nakita ko. Gusto ko sanang i-revise na maging panlalaki kaso dinudugo yung utak ko eh. Simple lang pero maganda. Sapat na para kiligin yung makakabasa. Masarap din palang malaman na hinahanap ka rin nung taong mahal mo. Yung tipong nami-miss ka din pala nya? Ang akala ko kasi ako lang yung naghahanap lagi. Parang nagta-trampoline yung puso ko nung mga panahong iyon. Ang masama lang parang na-overdose na ata ako. Hanggang ngayon kasi naghahanap pa rin ako ng eraser para lang mabura yung ngiti sa mga labi ko..

Kodak

2008-11-24T13:48:00.000-08:00

Love is blind kaya walang Love at first sight

Love is unconditional daw. Kung sino yung lagi mong kasama, sino yung nakikita mong nagca-care, yun yung madalas mong mahulugan ng loob. Kaso in some point napapagkamalan nating love yung simpleng infatuation o paghanga sa isang tao.

Pero bakit nga ba maraming kakaibang bagay ang nangyayari pag ang isang tao ay in-love?

Once daw na in-love ang isang tao ay nagkakaroon ng kakaibang behavior ang cells sa katawan nila at yun ay ang karaniwang nagiging responsable sa pagkontrol sa heartbeat, feelings, at mindset nito. Ito ang pinakadahilan kung bakit madalas di makakain, di makatulog, at laging tulala ang isang taong nabiktima nito.

"When you are in Love you can't fall asleep because reality is better than your dreams."

Sabi nila, ang love daw ay parang picture. Nade-develop. Yang yung fact na hindi ko agad nalaman nung High School ako. Wala naman kasing subject na Romance dati e. Kung alam ko lang sana, edi dinaan ko sa hatid pag uwian yung crush kong babae noon. Sana nagkaroon na rin ako ng High School Love at babaeng sosolohin ko nung JS Prom.

Yan ang problema ko ngayon. Mali ata yung camera na nagamit ko para madevelop tong nararamdaman ko. Sana pala digital na lang yung ginamit ko para print na lang agad, pwede pang i-Adobe. Masakit palang makitang nasasaktan yung taong mahal mo. Kung gaano kasakit yung nararamdaman niya, triple nun salo mo. Mahirap kasing tanggapin yung katotohanan na wala kang magagawa para mapawi ng tuluyan yung sakit. Sinubukan ko na ngang iminom ng pain reliever kaso di naman ako hiyang.

Ang Love daw, nakakahawa. Mabilis kumalat ang epidemya. Pero di tulad ng sore eyes o bulutung tubig. Bago mo pa malaman, nahawa ka na pala..

BF material

2008-11-21T11:31:00.000-08:00

Ang pag-ibig parang sugal. Minsan nananalo, minsan naman talo. Depende sa pusta ang bawi. Pero di naman importante kung manalo ka man o matalo, ang mahalaga naranasan mo ito at alam mo sa sarili mo na nasiyahan kang maranasan ito.

Simula nang matalo ako sa pustahan ng dota nung 1st sem ko nung college, sinabi ko sa sarili kong di na ako makikipagpustahan kahit kelan. Kaso eto na naman ata ako. Di ko namalayan pumusta na naman ako. Ang masama nun, di ko nakwenta kung ilan yung pusta. Sabi nung tatay dun sa napanuod kong pinoy movie dati, "Ang tunay na pag-ibig, undconditional. Yung tipong walang hinihinging kapalit, makasama mo lang siya solve ka na." Siguro nga yun yung nararamdaman ko ngayon. BF material daw ako, BEST FRIEND material. Kahit ako sa sarili ko pag tumitingin ako sa salamin, napapatanong din e. Hindi ko nga ma-imagine kahit minsan yung sarili ko na nagkaroon ng romantic na lovelife. Hanggang pagpapasiya lang kasi talaga kaya kong i-offer. Minsan nga clown na rin tingin ko sa sarili ko pag tumitingin ako sa salamin. Kung sa bagay, mabilis din magbago takbo ng utak ko kaya di rin naman siguro ako tatagal sa isang relationship.

Masaya ako ngayon. Kaso di ko pa rin maiwasan na malungkot minsan. Medyo nakakaparanoid kasi. Kung kelan naman gusto ko na talaga sya, saka naman andaming nagpapacute na hadlang. Dami kong karibal. Kaso di ko naman tinuturing yung sarili ko na karibal sila. Parang ayos na kasi sa akin yung makita siyang maging masaya, kahit sabihin na natin na di ako yung kasama. Ngayon ko lang naramdaman to. Kung ako mismo di ko magawang maging masaya, kahit man lang ibang tao magawa kong mapaligaya. Potek! Ang korni na pala.

Kahit na ipilit ko sa sarili ko na wag maging ganun, sa bandang huli ganun pa rin talaga. Sawa lang siguro akong ma-disappoint kaya sa ngayon ayoko nang mag-assume. Ang mahalaga sakin, maging masaya lang sya..

Ferris Wheel

2008-11-15T10:43:00.000-08:00

Linggo nun. Nagtangka na akong umuwi sa bahay namin. Mahigit isang buwan na rin simula nang mag-istokwa ako sa kadahilanang pineke ko yung school grades ko at pinangako ko kay tatay na may scholarship akong makukuha. Saklap. Sa sobrang pagka-guilty eto ako ngayon, nagt-type. Eto na ata ang isa sa pinakamahirap na bagay na tinangka kong gawin. Daig pa nga yung space shuttle tsaka yung ferris wheel sa enchated e. Gusto ko sanang magpatulong at magpasama sa mga kaibigan ko, kaso kung kelan naman kelangan ko sila saka naman di ko mahagilap sa mga bahay nila. Kung sa bagay, kinaya ko ngang gawin mag-isa e, kaya ko pa kayang gawin ulet mag-isa? Moment of truth, parang andaming hadlang. Nagsimba ako sa kapitbahay namin na simbahan. Lampas alas-tres na rin yun kaya siguro walang misa. Palapit pa lang ako sa pinto ng simbahan ng makakita ako ng kabaong. Nagulat ako kasi di ko alam na may libing pala pag linggo at nagpapamisa pa mismo sa simbahan. Nagdasal lang ako saglit nang pagtayo ko eh may nakasalubong akong isa pang kabaong na dadalhin sa altar. Tsk. Nagmadali na akong lumabas ng simbahan para maka-recover.

Takot ako sa kabaong at sa nasa loob nito. Sa katunayan nga nung bata pa ako, nung namatay yung lolo ko e di ko man lang tinignan yung nasa loob ng kabaong nya. Pakiramdam ko kasi eh baka kindatan ako nung nasa loob. Tsaka ampanget ng ambiance pag may patay. May ilaw na orange, biskwit, baraha, majong, kape at iyakan. Pero sa kabilang banda nagkakaroon ng instant reunion yung mga magpipinsan.

Maraming outlet papasok ng looban kung san andun yung bahay namin. Kaya namili muna ako ng mas safe na ruta. Pinili ko yung sa backdoor ng looban. Malakas yung kabog ng dibdib ko. Nakasalubong ko pa yung mga kalaro ko nung bata pa ako, kaso parang di na ata nila ako kilala. Naglakad pa ako papasok. Nakakita pa ulet ako ng burol, masamang pangitain. Napaimagine tuloy ako, baka habulin ako ng kutsilyo ni nanay pag nakita nya ako at sumunod na akong iburol. Nakita ko dun yung ninang ko na nagto-tong its sa burol. Sa tingin ko, di nya na rin ata ako namumukaan kaya dumiretso na lang ako ng lakad. Dami kong nakakasalubong na pinsan. Napansin ko rin nakawhite na polo pala ako. Akala siguro nila multo ako kaya di nila ako pansin at ambibilis ng lakad nila. Nainis na ako sa di nila pagpansin kaya ako na yung nang-harang. Buti nakilala ako nung isa kong pinsan. Ayun, malapit na sana ako sa bahay kaso nagkaroon ng dahilan para magback-out. Alis kami ni pinsan. Sa pagkidnap ko sa pinsan ko, kulang na lang magpakalbo ako at magsuot ng salamin para talunin si boy abunda sa dami nung mga tanong ko. Nalaman ko na nagmigrate na daw yung pamilya ko papunta sa di nya alam na lugar. In short, wala na pala sila dun. Ayun back to zero na pala ako. Sana makita ko pa sila..

Shrek

2008-10-29T11:21:00.000-07:00

"Love is in the air, kaya hirap na naman akong huminga"

Lahat na lang! Ewan ko ba?! Ang pagkakaalam ko malapit na ang Halloween pero ang Valentine's malayo pa naman diba? Halos lahat kasi ng tao sa paligid ko kelangan na atang magpatingin sa espesyalista sa puso. Di ko rin alam kung ako lang ba yung may deperensya o talagang marami lang na taong may problema sa pag-ibig ngayon. Pati tuloy ako nadamay sa pamo-mroblema nila. Pati nga si Shrek may lablayp eh.

Sabi nila, naiisip lang daw ng tao ang problema sa love pag wala silang ibang maproblema. Sa kaso ko parang totoo yun. Nakakasawa na rin kasing isipin yung resignation na pinasa ko sa boss ko na pilit nilang dinedelay hanggang 15 days. Bukod sa umay na umay na ako sa trabahong iyon, wala pang mga chix. Kaya ngayon, wala akong ibang maproblema kundi ito.

Destiny is for real. Ilang beses ko nang ayaw paniwalaan yun kaso sa bandang huli nauuto pa rin ako. Mahirap palang itago yung pagmamahal lalo na kung malaki ito. Crush sya ng kaibigan ko. Di ko alam kung hanggang ngayon crush nya pa rin yun, pero ang alam ko crush ko na rin sya. Simula pa nung elementary ay sumpa na ata sakin ito. Sa tuwing magkaka-crush ako, asahan mo na crush din yun nung mga malalapit kong kaibigan. Hindi ko naman sinasadya yun, papansin lang talaga si kupido o kaya naman e madalas magkatabi kami nung kaibigan ko pag namamana sya kaya pareho kami yung tinatamaan.

Ngayon may part sakin na gustong lumayo at may part na gusto ring sumubok. Nagkaroon ako ng pagkakataon na kahit pano eh mapakita yung nararamdaman ko sa kanya. Sabi ko sa kanya liligawan ko sya kaso biro lang. Kung baga, testing lang kung romantic ba ako manligaw? Parang ang korni pakinggan kaso tinake ko na rin yung chance. Kahit papano maipapakita ko na rin yung nararamdaman ko. Lininaw nya rin naman sakin na di kami pede magkahulugan. Gusto ko sanang sabihin sa kanya na, "Wag kang mag-alala di ako bumbay. Di ka mahuhulog sakin"

Marami akong pangarap na romantic scene. Andun na yung pagdating ng first anniversary namin nung mahal ko eh magpapafireworks display ako. Ang-mahal siguro nun? Pero ayos lng libre naman mangarap eh. Andun pa yung magpapaprint ako ng tarp na may nakasulat na "Happy Monthsary" tas paliliparin ko sa langit gamit yung lobo na may kulay na favorite nya. Marami pa sana akong plano kaso sa ngayon eh itatago ko na lng, baka kasi mabadtrip sakin yung nagbabasa nito at di na magbasa ulet ng iba kong entry. Sa ngayon bahala nang pumalo yung destiny. Sana lang maging maganda at di ganun kasakit yung hampas nya.

End?

Part 1

2008-10-25T11:44:00.000-07:00

"Fate is the one building bridge of chance for your love"- lolo sa ilalim ng puno sa movie na "My Sassy Girl" korean version.

Ang akala ko dati sa pelikula ko lang makikita at sa panaginip lang ako makakaranas ng ganito. Epekto na naman ata ng love story na napanuod ko yung pagiging senti ko ngayon. Halos magiisang taon na rin kasi simula nang nangyari ang love story kong ito. Hanggang ngayon nga kinikilig pa rin ako. Iba nga daw kasi pag first time. Pag first love? Pero di tulad ng iba, di ako nakaramdam ng paru-paro sa tyan at aspili na tumutusok sa puso. Ang alam ko, humihinga ako nuon. Nung mga panahong iyon, napaniwala akong destiny/ fate is for real..

Hindi ko alam kung pano sisimulan. Pano ba naman kasi, kahit ako sa sarili ko di ko alam kung pano nagsimula. Basta ang alam ko nun, madalas akong mag-abang sa gate ng university para lang kumpletuhin ang araw ko ng isang babae na kahit pangalan eh hindi ko alam. Ayos na kahit di ko pasukan yung subject. Kahit matulog sa trigo. Kahit maging 5 sa chem lab. Ganyan ako nung mga panahong iyon.

Maganda sya. Well, maganda talaga. Chinita. Maputi. Simple. Sapat na siguro lahat ng katangian nya para magustuhan ko talaga. Adik ako sa mga intsik nung mga panahong iyon. Naaalala ko nga, nagpunta talaga akong china town para lang makakita ng mga chix na gaguhit lang ung mata. Kaso nasayang lang yung oras ko. Puro mga pinoy din yung nakita ko. Mga empleyado ng intsik na nagtitinda ng tikoy at mami.

Ilang buwan din akong paulit-ulit ang cycle ng pagpasok sa eskwela. Abang, lingon, ngiti, uwi. Humantong na nga ako sa pagiging stalker e. Mismo ako natatakot na sa sarili ko. Iba pala talaga pag gusto mo ang isang tao. Kahit ikaw sa sarili mo, halos di mo na rin makikilala. Nakakaumay pagmasdan ang mga pinaggagagawa ko. Kaya siguro nabadtrip ang tadhana. Gumawa na ng paraan..

Naglalakad ako pauwi nun. Madilim ang paligid, tanging streetlights lang yung ilaw sa kalye. Gabi na rin kasi kami natapos sa praktis sa choir. Normal lang yung lakad ko nun nang may makita akong grupo ng lalaki na parang may binabastos na babae. Nilapitan ko unti-unti. Namukhaan ko yung babae. Sya na nga. Ewan ko ba? Parang bumilis ang tibok ng puso ko at dalidalian akong sumugod para ipagtanggol sya. Di ko na inalintana yung laki ng katawan ng mga bogus na yun. Basta ang alam ko, ipagtatanggol ko sya. Nang nagkamalay ako, nakita ko na lang sya na nakatingin sakin at hawak ang aking mga kamay. Tinanong nya ako, "Ayos ka lang ba?" Sabay napangiti at nagpasalamat sa aking pagtulong. Unti- unti akong nakaramdam ng patak ng tubig sa aking pisngi. Napansin ko naluluha sya. Maya maya ay may kumurot sa aking paa, "Gumising ka na, tanghali na huy!" nanay ko lang pala yung kumukurot sakin. Ang akala ko totoo na. Yun pala tumutulo lang yung laway ko at napansin kong basa na yung pisngi ko..

(abangan..)